Ben öldüm

Ben öldüm sevgili…aşk öldü, ben bittim sevgili, Ben yok oldum sayende. Dilerim beni ve aşkı öldürdüğün için mutlusundur şimdi…

Ben öldüm

 Ben öldüm 

Yüzyıl oldu sanki gidişin ardından bakarken gözlerim şimdiki gibi ıslaktı. Dünü kırarak, yarını hiçe sayarak ve ardına bile bakmayarak gidiyorsun işte.

Sensiz olmayacağımı, sessiz kalmayacağımı bile bile gözyaşlarımı hiçe sayarak gidiyorsun işte.

Belki de hiç gelmemiştin. oysa ben kalmanı dilemiştim hep.

Anlamsızlıklar içimde imarı olmayan tapusuz gökdelenler gibi büyüyor sürekli. Seninle sensizliği yaşadığım her yerde kimi sevmeye kalksam sen oluyordun hep.

Sen kimin yanındasın bilmiyorum sevgili; ama ben senin aldığın nefesteyim. Gidişin ölümdü benim için ben ölümün ardından bakarken kal diyorsun şimdi.

Islaktı gözlerim dayayıp başımı bulutlara
derdimi kalbime gömüp gecesine kavuşamayan ben.

Gündüzün hüznünü yağdırdığı gibi göklerden, yağıyordu gözlerimden sağanak halinde bir yağmur.

Hayallerden öte gitmeyen seni yüreğimde yaşattım asırlarca. Kaçışlarımda gizlendim hep kendimden kaçıyordum, sen kaçışlarımda
oysa ben senden kaçıyordum… kendimden kaçtığımda bile.

Belki de korkaklıktı yaptığım ama kaçıyordum işte. kaçıyordum nedense.

Ey dağ gibi hüzünlerden arta kalan sarı saçlı sevdam! Seninle yüzleştim sonunda. SeN’in için her şey olmaya çalıştım. Senin için koca bir hiçten öte gidemeyen ben artık hiç bir şeyinim.

SeN’i sevmek saflığın doruk noktasıymış meğer yeni anladım.

Arkası dayanılmaz bir ayaz olsada çek nefesini bedenimden.! Oysa her gece uykumda bile beni titreten nefesindi beklediğim.

Oysa ben hep SeN demeni bekledim

Senelerdir SeN demeni bekledim; geldim demeni beni sevmeni, bir tek sözdü beklediğim derken o söze de hasretim şimdi.

Buğulu bir hüzün okşuyor şimdi ruhumun derinliklerini. SeN’i sevmek seni özgür bırakmak ise; seni sevmekle değil,ayrılıklarda özgür bırakıyorum sevgili. Git hadi! Ve çek sıcaklığını tenimden.

Saçının bir teline bile kıyamadığımı ağlamana dayanamadığımı bile bile, ardına bakmadan gözyaşlarıma aldırmadan gidiyorsun işte.

Kabuslar görüp karabasanlarla dolu bir dünyada bırakıp yalnızlığa, hazan dolu düşlerle dost ederek gidiyorsun işte… hiç acımadan!!

Şimdi kafamı duvarlarda parçalasam ve hücreleri döksem dört bir yana, işkence etsem kendime, içten içe bitirsem kendimi, yok etsem bedenimi, kapının önüne çıkıp feryat etsem SeN’i sevdiğimi senin için öldüğümü, sana yalvarmayacağımı bile bile hiç bir şey olmamış gibi davransam da gidiyorsun işte.

Madem o kadar istiyorsun git artık sevgili; aşka inancım bitti benim. İnandığım aşk Leyla ile öldü, Aslı ile kül oldu sayende. İnandığım aşk yunus’un Elif’ini de yok etti içimde.

Aşk öldü sevgili sana yazdığım dizelerde kaybolup gitti yok oldu

Gözün aydın artık serbestsin artık. Git hadi dönmemek üzere, ardına bile bakmadan
dilediğince özgürsün artık.

Uç istediğin yere kanatlarınla sonsuza dek
git artık, çekil git düşlerimden! Ve çık beynimden! Beni öldürdün sevgili.

Soranlara de ki aşkımı değil aşkın kendisini öldürdüm. Ben bittim sevgili, yok oldum…. beni öldürdün sevgili…aşkı öldürdün

Yorumlar

  1. Mehtap 16 Aralık 2017
  2. Nokta 16 Aralık 2017

Yorum Bırak

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.